لطفی در ادامه به فعالیت گروه شیدای بانوان اشاره کرد. این گروه نیز از آبان ماه فعالیت خود را آغاز کرده است و با نظارت محمدرضا محمدرضا به تمرین مستمر مشغول است و در کنار دو گروه شیدای اصلی و شیدای بازسازی به فعالیت خود ادامه می دهد و به زودی آثاری هم منتشر خواهد کرد.
لطفی درباره ی بازگشت به ایران اذعان داشت : هر هنرمندی برای خود تحلیلی دارد و من با تحلیل خود احساس کردم باید به ایران بازگردم و هم اکنون جوانان نیاز به حمایت و برخورداری از تجربیات من دارند.
وی همچنین پیرامون پخش موسیقی از تلویزیون اضافه کرد : برای پخش زنده ی کنسرت توسط تلویزیون در سراسر ایران آماده ام و متذکر شد : سال ۷۲ اعلام کردم کهشب اول کنسرت میتواند بدون دریافت هیچ هزینه ای مستقیم از تلویزیون پخش شود. چرا که در بندرعباس و اهواز و سیستان و بلوچستان و همه جای ایران بتواند طنین انداز باشد.
لطفی درباره ی فعالیت های سالهای خارج از ایران گفت : ۳۵۰ کنسرت تکنوازی و بداهه نوازی فقط در غرب انجام دادم که هیچ کدام شبیه به دیگری نیست ٬ چراکه اگر تماشاچی نپسندد و احساس کند که من کار تکراری میکنم دیگر به اجرا در نمی آید. من همتن سر صحنه ٬ حافظ را باز میکنم و شعر را بداهه در اجرا می خوانم.
لطفی در جواب خبرنگاری درباره ی تلفیق در موسیقی ایرانی پرسید گفت : هنگامی ما اجازه تلفیق و ادغام موسیقی دو فرهنگ متفاوت را داریم که دو موسیقیدان از فرهنگ مقابل مطلع باشند و در این زمینه ٬ خود موسیقی با مشکل مواجه نیست بلکه هنرمند مسئول است.
محمدرضا لطفی با اشاره به وضعیت موسیقی در دانشگاه های کشور اظهار داشت : در حال حاضر ۶۰ دزصد اساتیدی که در زمینه ی هنر تدریس می کنند استادانی هستند که از خارج از کشور بازگشتند.
وی به جمع آوری و ردیف های حسین خان یاحقی اشاره کرد و گفت : این مجم.عه شامل ۵ ردیف است که در مراحل مختلف تصمیماتی روی آنها گرفته شده است و در نهایت کتابی از بیوگرافی ٬ خاطرات ٬ نت ها٬ عکسها و .... منتشر خواهد شد که کتابی تحلیلی و آموزشی خواهد بود .
لطفی درباره ی اعضای گروه شیدا نیز افزود : بخش عمده ای از شیدا را کامکارها تشکیل می دادند که رفته رفته به بیان شخصی خود رسیدند و از شیدا جدا شدند. در کل شیدای کنونی را ترکیبی از نوازندگان قدیم وجدید دانست و افزود : مسلما نوازندگان قدیم به به بیان خاص خود رسیده اند و به دلیل گرفتاری شاید نمی توانند در گروه باشند چرا که شرایط کار من هم به گونه ایست که نوازندگان نمی توانند در گروه دیگری فعالیت داشته باشند.
محمدرضا لطفی موسیقی کنونی ایران را جوابگوی نیاز جوانان ندانست و گفت : باید انتقال تجربه و سازندگی در حوزه ی موسیقی هر چه سریع تر اتفاق بیافتد و من تمام تلاشم در بخش آموزش ٬ انتقال تجربه هایی ست که در طی سالیان دراز در عرصه ی موسیقی کسب کرده ام به این معنا که یک سری تجربیات سینه به سینه از اساتید صاحب نام آموخته ام و حالا زمان آن رسیده است که این آموخته ها را به نسل جوان منتقل کنم.*
* برداشت شده از ماهنامه ی داخلی نامه ی شیدا
