کنسرت محمدرضا لطفی
کنسرت محمدرضا لطفی پس از بیست و اندی سال در فضای باز کاخ موزه نیاوران برگزار شد و بدین ترتیب انتظار مشتاقان موسیقی به پایان رسید.
دومین اجرای کنسرت لطفی شب گذشته برگزار شد و سومین اجرای این دونوازی که با تنبک نوازی محمد قوی حلم همراه است امشب به پایان می رسد.
خیل جمعیت مشتاق و تشنه به موسیقی سنتی و آرزومند دیدن و شنیدن نغمه های آشنا چنان بود که هر فرد دلسوز و نگران برای آینده موسیقی ایرانی را امیدوار و خوشنود می ساخت که این نوع موسیقی حتی اگر تکنوازی هم باشد چنین مخاطبان و مشتریان فراوانی دارد.
از سوی دیگر، باید در نظر داشت که این تکنواز و تک سوار که در این چند ماه به انحاء مختلف مبارز طلبیده و گویی برای جان بخشیدن به پیکر در حال احتضار موسیقی خود را مکلف دانسته که به ایران رجعت کند "لطفی" است.همان تکنواز و تارنوازی که تصانیفی چون "سرای امید"و"گریه بید"را ساخته و در تارنوازی صاحب آثاری چون ماهور، ابوعطا و بیات اصفهان و دهها اثر دیگری است که هر شنونده ای را مجذوب خویش می کند.
بخش نخست برنامه تار نوازی در دستگاه شور بود. لطفی در این بخش بسیار مسلط و توانا ظاهر شد و شاید مقایسه آن تسلط در اجرا با کمانچه نوازی اش او را توانا نشان می داد . وی علاوه بر تار، کمانچه هم نواخت و دف نوازی هم کرد، اما مهمتر از همه خوانندگی او بود که بیش از دو ساز غیرتخصصی اش با قضاوت حاضران مواجه شد. کسی از لطفی انتظار خواندن ندارد اما در هرحال خواندن لطفی از نگاه و از منظر شنوندگان و درمقایسه با تارنوازی و بویژه سه تار نوازی اش لطفی نداشت. البته قبلا هم خواندن او در آثارش که منتشر شده است با انتقاد مواجه شده بود.
در بخش دوم نیز لطفی علاوه بر کمانچه، سه تارنوازی هم کرد و چه نیکو نواخت. صدای سه تار و سونوریته سه تار لطفی منحصر به فرد است . درآوردن آن حجم صدا و تک مضراب های گوشنواز و ریزهای پرو تاثیرگذار حتی اگر به شیوه تنبورنوازی هم باشد با ارزش است و لطفی در این بخش برای لحظاتی شنوندگان را مسحور خویش ساخت.
تک سوار شیرین کارکنسرت نیاوران در نخستین برنامه اش پس از سال ها فقط به بداهه خوانی و بداهه پردازی پرداخت . وی بر روی صحنه کتاب باز کرد و با تفال به حافظ می خواست توانایی های دیگر خود را (علاوه بر تار و سه تار) به حاضران بنمایاند ، غافل از اینکه او هرگز نیازی به این کارها نداشته و ندارد. لطفی در این برنامه نه تنها چیزی به لطفی دهه پنجاه نیفزود بلکه با تلاش بیهوده خود قدرآن لطفی اسطوره ای را نیز کاست.
دومین اجرای کنسرت لطفی شب گذشته برگزار شد و سومین اجرای این دونوازی که با تنبک نوازی محمد قوی حلم همراه است امشب به پایان می رسد.
خیل جمعیت مشتاق و تشنه به موسیقی سنتی و آرزومند دیدن و شنیدن نغمه های آشنا چنان بود که هر فرد دلسوز و نگران برای آینده موسیقی ایرانی را امیدوار و خوشنود می ساخت که این نوع موسیقی حتی اگر تکنوازی هم باشد چنین مخاطبان و مشتریان فراوانی دارد.
از سوی دیگر، باید در نظر داشت که این تکنواز و تک سوار که در این چند ماه به انحاء مختلف مبارز طلبیده و گویی برای جان بخشیدن به پیکر در حال احتضار موسیقی خود را مکلف دانسته که به ایران رجعت کند "لطفی" است.همان تکنواز و تارنوازی که تصانیفی چون "سرای امید"و"گریه بید"را ساخته و در تارنوازی صاحب آثاری چون ماهور، ابوعطا و بیات اصفهان و دهها اثر دیگری است که هر شنونده ای را مجذوب خویش می کند.
بخش نخست برنامه تار نوازی در دستگاه شور بود. لطفی در این بخش بسیار مسلط و توانا ظاهر شد و شاید مقایسه آن تسلط در اجرا با کمانچه نوازی اش او را توانا نشان می داد . وی علاوه بر تار، کمانچه هم نواخت و دف نوازی هم کرد، اما مهمتر از همه خوانندگی او بود که بیش از دو ساز غیرتخصصی اش با قضاوت حاضران مواجه شد. کسی از لطفی انتظار خواندن ندارد اما در هرحال خواندن لطفی از نگاه و از منظر شنوندگان و درمقایسه با تارنوازی و بویژه سه تار نوازی اش لطفی نداشت. البته قبلا هم خواندن او در آثارش که منتشر شده است با انتقاد مواجه شده بود.
در بخش دوم نیز لطفی علاوه بر کمانچه، سه تارنوازی هم کرد و چه نیکو نواخت. صدای سه تار و سونوریته سه تار لطفی منحصر به فرد است . درآوردن آن حجم صدا و تک مضراب های گوشنواز و ریزهای پرو تاثیرگذار حتی اگر به شیوه تنبورنوازی هم باشد با ارزش است و لطفی در این بخش برای لحظاتی شنوندگان را مسحور خویش ساخت.
تک سوار شیرین کارکنسرت نیاوران در نخستین برنامه اش پس از سال ها فقط به بداهه خوانی و بداهه پردازی پرداخت . وی بر روی صحنه کتاب باز کرد و با تفال به حافظ می خواست توانایی های دیگر خود را (علاوه بر تار و سه تار) به حاضران بنمایاند ، غافل از اینکه او هرگز نیازی به این کارها نداشته و ندارد. لطفی در این برنامه نه تنها چیزی به لطفی دهه پنجاه نیفزود بلکه با تلاش بیهوده خود قدرآن لطفی اسطوره ای را نیز کاست.
● حاشیه
▪ در کنار محوطه باز کنسرت،غرفه آوای شیدا محصولات این موسسه را برای عرضه گذاشته بود که استقبال زیادی از آن شد.
▪ چند نفر از حاضران به علت تاریکی و هنگام تردد در کانالی که در کناره محوطه کنده بودند افتاده و یک نفر به همین علت مصدوم شد.
▪ برخی از شرکت کنندگان از محتوای برنامه و بویژه خواندن محمدرضا لطفی ناراضی بودند و برخی نیز از اینکه او در این کنسرت علاوه بر خواندن، چهار ساز نیز نواخته است با ابراز تعجب خویش از کلیت برنامه رضایت داشتند.
▪ عکسبرداری از این برنامه ممنوع بود.
+
نوشته شده در دوشنبه هجدهم تیر 1386ساعت 22:40 توسط مازیار
|
