مطلب امروز من در مورد یکی از بزرگمردان و اساطیر موسیقی سنتی ایران ، استاد نورعلی برومند است .

نورعلی برومند در سال 1285 در تهران متولد شد . وی از 7 سالگی استعداد خویش را در موسیقی با گرفتن ضرب بدون اینکه از استادی تعلیم گرفته باشد نشان داد. پدرش(میرزا عبدالوهاب خان برومند جواهری) از جواهرشناسان معروف بود و به موسیقی عشق می ورزید. خانه ی او همیشه محفل هنرمندانی چون درویش خان ، سماع حضور ، حسین اسماعیل زاده و سید حسن طاهرزاده بود .

نورعلی در سن 13 سالگی نزد درویش خان رفت و به فراگیری تار پرداخت. وی ردیف مقدماتی درویش را در 3 سال آموخت . عشق به موسیقی چنان نورعلی جوان را فراگرفته بود که تمام اوقات خود را با سازش طی میکرد. وی با (ابوالحسن صبا ) دوست بود.این دوستی زمانی پا گرفته بود که هر دو نزد درویش خان تار و سه تار را فرا می گرفتند و جالب اینجاست که درویش خان آن دو را (دو تا کوچولو) نامیده بوده است. نورعلی در 18 سالگی برای تحصیل به اروپا رفت . در این سفر سه تاری که روشنک نامیده بودش را همراه خود برد تا هر زمان که فرصت کرد به تمرین های خو ادامه دهد. او به برلین رفت و نزد خانواده ی پزشکی پانسیون شد و ضمن تحصیل در دوره ی متوسطه به کنسرت ها هم می رفت وکمکم به موسیقی غربی علاقه مند شد و دو سال به تمرین پیانو پداخت. در آن زمان نورعلی علاقه زیادی به موتزارت پیدا کرده بود. این هنرمند پس از اتمام دوره ی متوسطه در سن 22 سالگی به ایران بازگشت ولی استادش درویش خان دار فانی راوداع گفته بود . وی نزد موسی معروفی نت نویسی و ردیف آموزی را ادامه داد. در عین حال معتقد بود نت و کتاب و قلم نمی توانند حالات موسیقی ایرانی را بیان کنند ، زیرا موسیقی ایرانی دارای ظرایف و لطایف بسیار دقیقی است و فرا گرفتن آن فقط و فقط از راه شنیدن و تمرین زیاد نزد استاد امکان پذیر است.

برومند پسا از یک سال دوباره به آلمان بازگشت و به تحصیل در رشته ی پزشکی پرداخت. وی پس از 6 سال به ناراحتی چشم مبتلا شد و به توصیه ی پزشکان به سوئیس رفت ولی پس از 2 سال که معالجات موثر واقع نشد به ایران بازگشت و دیگر ز ایران خارج نشد به جز زمانی که از سوی دانشگاه ایلونیا در شامپانی آمریکا برای کنفرانس درباره ی موسیقی اصیل ایرانی دعوت شد.

در تاریخ مئسیقی اصیل ایران کمتر کسی چون برومند بود که به همه ی آلات موسیقی آشنا بوده باشد و آنها را در عالی ترین درجه بنوازد.

از بومند نوارهای خصوصی اندکی باقی مانده است . متن کامل ردیف 7 دستگاهی ایران نیز به روایت و ا اجرای او توسط موسسه فرهنگی هنری ماهور منتشر گشته است.

نورعلی برومند در 30 دی ماه سال 1355 بر اثر سکته درگذشت و در قبرستان ظهیرالدوله به خاک سپرده شد.

روز چهلم این بزرگمرد و استاد ارزنده ، گروه شیدا به سرپرستی استاد محمدرضا لطفی به همراه محمدرضا شجریان و تکنواز مهمان مهندس حسین عمومی برنامه ای را که قبلا زیر نظر استاد برومند طراحی شده بود به اجرا در آوردند.

                                                                                                   روحش شاد